Wanneer noem je eten een eetbui?

Wat is een eetbui eigenlijk? Hoeveel moet je eten voordat je het een eetbui kunt noemen? Niet veel, in mijn ogen. Ik gebruik namelijk 3 factoren om een eetbui te definiëren, en die factoren hebben helemaal niets met hoeveelheid te maken. Je kunt namelijk ook het gevoel hebben dat je een eetbui hebt gehad als je een halve pizza eet. In mijn definitie heb je een eetbui als je aan 1 of meer van de volgende factoren voldoet: 1) Je eet iets eet wat je van jezelf niet mag. 2) Je voelt je rot over wat je hebt gegeten. 3) Je hebt het gevoel dat je de controle kwijt bent over jezelf en je eetgedrag.

1) Een eetbui vanuit fysieke onthouding

Je hebt een eetbui als je iets eet wat je volgens je eigen regels niet mag. Je onthoudt jezelf bepaalde voedingsmiddelen en er komt een moment dat je je niet meer kunt inhouden. Juist de onthouding die je jezelf oplegt zorgt ervoor dat je helemaal geobsedeerd raakt door dat product:

Ik wil het! Maar het is zo slecht! Het is zo lekker! Maar ik word er dik van!

Bij de gedachte alleen al loopt het water je in de mond. Je vecht tegen je primitieve brein om het product te weerstaan maar uiteindelijk lukt het niet en eet je wat je van jezelf niet mag. Je hebt een eetbui vanuit fysieke onthouding.

2) Een eetbui vanuit emotionele onthouding

Als je niet kunt genieten van wat je eet heb je een eetbui vanuit emotionele onthouding. Het kan zijn dat je jezelf toestemming hebt gegeten om iets ‘slechts’ te eten, bijvoorbeeld omdat je met vrienden of familie uiteten bent. Op dat moment heeft eten een hele belangrijke emotionele functie; eten zorgt voor verbinding. Je besluit om je dieet en regels even te negeren en je besteld gewoon frietjes als bijgerecht. Na afloop voel je je ongelooflijk schuldig en ben je bang dat je nu toch weer bent aangekomen. Het feit dat je niet kunt genieten en je jezelf veroordeeld over wat je hebt gegeten maakt dat dit een eetbui is vanuit emotionele onthouding. Je staat jezelf niet toe te genieten.

3) Je ervaart dat je de controle verliest

Het maakt niet uit hoeveel je eet of hoe weinig je eet, op het moment dat je een eetbui hebt voel je dat je geen controle hebt over je eigen gedrag. Je doet iets dat je eigenlijk vanuit je vrije zelf nooit zou doen. Waarschijnlijk ervaar je het ook echt als iets wat dwangmatig is. Je vecht er tegen, je wilt het niet, maar hoe harder je vecht hoe moeilijker het is om het te stoppen. Uiteindelijk kun je nergens anders aan denken en MOET je een eetbui hebben. Zit er visite in je eetkamer, dan duik je stiekem de keuken in om een pak koekjes weg te eten. Is je partner thuis, dan kun je niet wachten tot hij weg gaat en je eindelijk die bak ijs soldaat kunt maken. Heb je kinderen? Dan wacht je tot ze naar bed zijn voordat je een zak M&M’s open trekt. Het voelt vreselijk, het voelt zwak, het voelt stiekem. Het voelt als iets dat je niet wilt maar niet kunt tegenhouden. Na de eetbui voel je schuldig, boos, zwak en teleurgesteld in jezelf. Je besluit dat dit echt de laatste keer was, en dat je morgen je leven gaat beteren!  (In dit artikel beschrijf ik hoe je jouw eetbuien onder controle kunt krijgen >>)

Hoeveel moet je eten om het een eetbui te noemen?

In mijn definitie van een eetbui gebruik ik geen hoeveelheden, omdat voor iedereen te veel van iets eten subjectief is. De ene emotie-eter kan al een eetbui ervaren door het eten van een halve pizza. Dit omdat ze iets eet wat ze zichzelf verboden heeft ze, ze tijdens de eetbui het gevoel heeft  zich ongelooflijk zwak en schuldig voel daardoor, terwijl de ander wellicht een hele zak chips eet, gevolgd door een hele pizza en een halve bak Ben & Jerry’s Chunky Monkey of Chocolate Fudge Bronwie (mijn twee favorieten).

Toch hoeft het eten van een grote hoeveelheid ‘slecht’ eten geen eetbui te zijn!! Een persoon die geen last heeft van eetbuien kan zomaar hetzelfde wegstouwen op een zaterdag zonder dat hij of zij daar een probleem mee heeft.

De een kan een bovenstaande maaltijd met chips, taco’s en een cocktail als een feestje ervaren, terwijl het bij de ander voor een ongelooflijk groot schuldgevoel zorgt.

Eten is niet de oorzaak van je eetbuien!

Tijdens mijn training LEEF! serveer ik een hele lekker lunch aan mijn cliënten en vraag ik ze ook om er echt van te genieten. Tijdens de training werken we aan de onderliggende patronen en leer je dat je eetbuien niet komen door wat je eet, maar door onderliggende drijfveren. Ik vraag de deelnemers daarom ook om voor die dag hun eetregels los te laten, gewoon lekker mee eten en zonder schuldgevoel of schaamte eten te zien voor wat het is: eten. Het eten is namelijk niet het probleem, het zijn de gevoelens die je probeert weg te eten die de oorzaak zijn! Daarom help ik je ook niet je eetbuien te overwinnen door op dieet te gaan, maar door te kijken naar het dieper liggende probleem, en dat op te lossen.

Wat is een eetbui voor mij?

Tijdens mijn studie had ik ongelooflijk veel stress en sloegen mijn eetbuien echt door. Ik at ongelooflijk grote hoeveelheden en kwam daardoor erg aan. Na mijn studie kwam er wat meer rust in mijn leven en werden mijn eetbuien minder. Ik voelde me te dik, wilde afvallen en had allerlei regels waar ik me aan moest houden (van mezelf). Dit zorgt voor zowel fysieke als emotionele onthouden. In die tijd kon ik al een gevoel van controle verlies ervaren als ik bij de koffie 1 koekje nam. Foei! Daarna was dan ook het hek van de dam en liet ik mijn regels de rest van de dag gaan. Ik had toch al gezondigd De hoeveelheid die je eet maakt dus niet uit. Het gaat om de ervaring die je hebt die het een eetbui maakt. Wat is een eetbui voor jou? Alleen jij kunt die vraag beantwoorden.

Wat is een eetbui voor jou?
Welke van de 3 factoren herken jij het meeste als eetbui?
Ervaar jij ook dat je een eetbui hebt als je maar een kleine hoeveelheid eet?
Door het te delen stuur je het de wereld in én inspireer je anderen! Honderden prachtige vrouwen komen hier om inspiratie te halen over zelfliefde en jouw ervaring kan anderen nieuwe inzichten geven en inspireren om meer liefdevol te zijn voor zichzelf.