Hoe hou je een eetbui-vrij leven vol?

door | nov 17, 2019 | Lief zijn voor jezelf | 0 Reacties

Waarom intuïtief eten niet werkt

Vandaag dag 66 van mijn 12-Weekse Challenge en ik zit de laatste tijd steeds meer na te denken over intuïtief eten. Ik heb in het verleden nooit een training gevolgd over intuïtief eten, maar ik heb er wel veel boeken over gelezen.
Ik werk heel erg vanuit de psychologie, de kennis en mijn eigen ervaringen. Als ik over intuïtief eten nadenk, dan vraag ik me af of het wel werkt.

Als ik kijk naar hoe de fysiologie van het lichaam werkt, dan is honger een chemische reactie in je lijf. Op het moment dat je honger hebt dan is er een stofje aangemaakt in je lichaam, genaamd ghreline. Dus als je bijv. om 8 uur ontbijt dan wordt om half 8 het stofje ghreline aangemaakt. Vervolgens heb je om 8 uur honger. Betekent dat dan altijd dat je honger hebt en voeding nodig hebt op het moment dat je honger hebt?

Het gevoel van honger heeft niks te maken met of je wel of geen voeding nodig hebt. Het is gewoon een chemische reactie in je lijf en dat vindt plaats door middel van conditionering.
Ik vraag me dan af hoe intuïtief eten werkt. Het is niet logisch als ik intuïtief zou moeten zeggen, ‘oh ik heb honger, dus ik moet nu eten’. En dus ‘als ik geen honger heb dan moet ik niet eten’. Dus ik ben niet van intuïtief eten en ik doe volledig het tegenovergestelde.

Je lichaam weet helemaal niet wat het nodig heeft

Ik heb bij mezelf ervaren dat mijn lichaam uit zichzelf helemáál niet weet wat het nodig heeft. Als ik me slecht voel of ziek ben dan heb ik geen zin in groentes. Dan heb ik juist zin in pizza, lasagne (hele vette dingen). Terwijl je zou zeggen dat als je ziek bent, dat je intuïtief behoefte zou moeten hebben aan gezonde dingen om beter te worden. In de realiteit is het als volgt. Als ik lekker in mijn vel en energiek voel, dan heb ik behoefte aan goede dingen en dan maak ik de juiste keuzes. Maar als ik me slecht voel dan heb ik juist behoefte aan vette dingen en suikers. Maar dat is natuurlijk niet de juiste oplossing.

Hoe wordt wilskracht in je brein aangemaakt?

Om je wilskracht aan te maken heb je proteïne en eiwitten nodig. Maar die proteïne en eiwitten worden vanuit je darmen naar je brein toe gevoerd door een suikermolecuul. Dus wat gebeurt er als je de hele dag door je wilskracht hebt verbruikt?

Dan wilt je brein nieuwe stofjes hebben om meer wilskracht aan te maken. Dan zou de meest logische reactie zijn, intuïtief gezien, ‘oeh ik heb zin in een proteïne omdat de stofjes op zijn’. Maar je brein denkt, ‘oh het stofje is op’. Dus we moeten meer suiker eten om dat stofje naar het brein te brengen’.

Maar let op, want als jij dus niet genoeg proteïne eet, dan kun je zoveel suiker eten als je wilt, maar dan wordt dat stofje nooit naar je brein gebracht. En dit is exact de reden waarom mensen ‘s avonds of rond een uur of 4 onwijs veel zin krijgen in iets lekkers. Sterker nog, omdat je dan geen wilskracht meer hebt en suikers eet, denk je ‘oh het is lekker en ik ga nog meer eten’. Daarvan krijg je dus niet de basisstoffen binnen om dat wilskracht stofje aan te maken.

Ik geloof in wetenschappelijk eten

Als ik vanuit mijn kennis ernaar kijk dan snap ik dus niet hoe intuïtief eten werkt. Want mijn brein weet niet om 4 uur ’s middags dat het proteïne nodig heeft. Het denkt juist dat het zin heeft in suikers en ik weet dat dat bij zoveel mensen zo is. Daarom eet ik absoluut niet intuïtief, maar wetenschappelijk.
Ik heb veel onderzoek gedaan naar wat de dingen zijn die je kunt eten om je lichaam en brein te ondersteunen. Daarbij ook zoveel mogelijk energie te hebben, de juiste chemische reacties in mijn brein te creëren. Dat wordt gecreëerd door de dingen die ik eet en dat heeft niks te maken met of ik daar wel of geen zin in heb.

Ik ben dus ook heel benieuwd naar wat jullie ervaring is met intuïtief eten.

Heb je dit geprobeerd en heeft dit voor jou gewerkt? Zo ja, hoe werkt het precies?

Laat het mij weten in het commentaarveld hieronder.

Waarom doe ik niet wat goed voor me is?

Nog 12 dagen te gaan en ik had net een intake met iemand voor mijn Leef workshop. Mijn cliënt zegt dat ze weet wel wat ik moet doen maar ik doe het niet.
Ik denk dat veel mensen zich hierin herkennen. Dat je weet wat je moet doen, hoe je gezond moet eten en leven. Desondanks voel je een weerstand op het moment dat je het moet.

Uiteindelijk is het zo dat het niet uitmaakt hoeveel cursussen en diëten je volgt. Als je niet doet wat je moet doen om goed voor jezelf te zorgen, dan is het een weggegooide investering, geld en tijd. De uitdaging voor jezelf is dat je erachter komt wat dat stukje weerstand is in jezelf.

 

Kennis hebben over gezond leven betekent niet dat je ook echt gezond leeft

Ik heb sinds mijn 18de hard gestudeerd op het gebied van voeding, fysiologie, coaching en psychologie. Dit deed ik vooral om mezelf te leren kennen en te weten wat ik moet doen om het juiste gedrag te tonen. Ondanks al die kennis zat ik nog steeds met eetbuien. Ik dacht dat mediteren, food preppen en veel sporten me zouden helpen, maar puntje bij paaltje had ik geen zin om dat te doen. Op een gegeven moment wisten mijn ouders het en zeiden dan bel ons dan of ga een stukje lopen zodra je een eetbui voelt aankomen. Maar geloof me, als ik een eetbui had dan wilde ik gewoon die eetbui! Ik zat dan al zo erg in het zelf saboterende stuk, dat ik echt niet de dingen deed om goed voor mezelf te zorgen.

Dus waar gaat het nou om?
Waar het allemaal om draait is dat je dat die weerstand en zelfsabotage aanpakt. Dat heeft niet alleen met eten te maken. Iedereen weet bijv. dat het goed is om meer tijd voor jezelf te maken, maar doe je dat? Nee tuurlijk niet. Als je onwijs aan het haasten bent is het laatste wat je denkt, ‘ik ga even stoppen en 10 minuten even zen zitten zijn’. Niemand doet dat, maar dat is wel wat je op dat moment nodig hebt. Die weerstand is iets wat je in jezelf moet gaan oplossen. Niet nog een dieet of een mindfulness training. Want die training kun je wel doen maar als je de oefeningen niet doet dan gaat het je niet helpen.

Mentale weerstand is belangrijker dan traditionele afvalmethoden!

Hoe je je weerstand aanpakt leg ik uit in mijn Leef workshop. Het zijn verschillende stappen die je moet zetten, waaronder zelfbewustzijn creëren. Denk aan bijv. je eigen gedrag analyseren en erachter komen wat er in de diepste laag in je gedrag zit. Wat stimuleert je gedrag en wat stuurt het aan? Zoals het gevoel van niet goed genoeg zijn.

Als dat is wat jouw gedrag aanstuurt, dan kan het zo zijn dat je van structuur houdt op gedragsniveau. Dat je het belangrijk vindt om te plannen, vooruit te werken, op tijd te komen en/of om je werk te dubbel checken.
Het gevoel dat je niet goed genoeg bent is het gevoel dat jou saboteert en dat is echt een kutgevoel. Wil je dat oplossen dan moet je daar naartoe gaan en niet denken dat alleen door bijv. food te preppen of diëten je iets oplost.

Mentale weerstand is belangrijker dan traditionele afvalmethoden!

Hoe je je weerstand aanpakt leg ik uit in mijn Leef workshop. Het zijn verschillende stappen die je moet zetten, waaronder zelfbewustzijn creëren. Denk aan bijv. je eigen gedrag analyseren en erachter komen wat er in de diepste laag in je gedrag zit. Wat stimuleert je gedrag en wat stuurt het aan? Zoals het gevoel van niet goed genoeg zijn. Als dat is wat jouw gedrag aanstuurt, dan kan het zo zijn dat je van structuur houdt op gedragsniveau.

Dat je het belangrijk vindt om te plannen, vooruit te werken, op tijd te komen en/of om je werk te dubbel checken. Dat gevoel dat je niet goed genoeg bent is het gevoel dat jou saboteert en dat is echt een kutgevoel. Wil je dat oplossen dan moet je daar naartoe gaan en niet denken dat alleen door bijv. food te preppen of diëten je iets oplost.

Hoe doorbreek je een eetbui / dieetpatroon nou echt?

Je eetbui marathon ontstaat niet omdat je denkt, ‘ik ga een eetbui hebben’. Het ontstaat omdat je denkt, ‘morgen ga ik weer op dieet’. Op het moment dat je die gedachte hebt, betekent het dat je op dat moment niet tevreden bent met jezelf. Het probleem is dat we vaak denken, ‘morgen ga ik goed bezig zijn, sporten en goed eten’. Dan hebben we het idee dat we op dat moment goed bezig zijn, maar niks is minder waar.

Want op het moment dat je dat zegt, ben je ontevreden over hoe het nu gaat, wie je nu bent en hoe je er nu uitziet. Dus die gedachte komt vanuit een gevoel van ontevredenheid en omdat je dat gevoel niet meer wilt hebben. Hierdoor krijg een eetbui en dat is het gevoel dat je moet aangaan. Als je vanuit het lief zijn voor jezelf zou denken, dan zou je zeggen, ‘ik ga NU goed voor mezelf zorgen’. Maar dat zeg je niet. Je zegt, ‘morgen ga ik goed bezig zijn en nu ga ik nog even pepernoten of chocola eten’.

Als het echt vanuit zelfliefde komt, dan zeg je, ‘ik ga NU lief zijn voor mezelf, sporten, mediteren, een salade maken, nu bij mezelf naar binnen en kijken waarom ik zo ontevreden ben over mezelf’. DAT is echt lief zijn voor jezelf.

Dus wil jij je vreet-dieetpatroon doorbreken, dan begint dat met voor jezelf echt een besluit te nemen om niet meer uit te stellen. Dat je nooit meer tegen jezelf zegt, morgen, volgende week, op 1 januari, ga ik op dieet of gezond leven.

Stop de saboterende gedachtes

Als je die saboterende gedachtes hebt, stop even en voel bij jezelf waar dat gevoel vandaan komt. Wat is het wat je nu echt voelt, waar komt die gedachte vandaan? Dan voel je een stukje ontevredenheid en die ontevredenheid mag je aandacht geven en onderzoeken. Die ontevredenheid komt meestal niet omdat je te dik bent. Er zijn namelijk ook dikke mensen die goed voelen over zichzelf. Dus onderzoek wat het is waarom je nu behoefte hebt om dat korset aan te spannen en de controle terug te trekken over jezelf.

De meest saboterende gedachte die je kunt hebben is, ‘ik ga op dieet’. Dus herken het, stop jezelf en doe het niet meer. Besluit voor jezelf dat als je die gedachte hebt, dat je jezelf even aandacht geef. Daarmee bedoel ik door te kijken wat er aan de hand is en wat je nou echt nodig hebt. En waarschijnlijk is dat een stukje liefde en waardering en geef jezelf dat ook.

Als je niet lief kunt zijn voor jezelf, dan kun je andere mensen in je leven
ook niet de liefde geven die ze verdienen.

Als je liefdeloos bent naar jezelf toe, hoe kun je dan echt onvoorwaardelijk liefdevol zijn naar anderen? EN als je je
kinderen het voorbeeld geeft dat je nooit tijd voor jezelf kunt nemen, hoe kun je dan verwachten dat zij dat ook doen?

Waarom lukt het niet om een gezonde lifestyle vol te houden?

Ik ben vandaag in Rotterdam, omdat ik hier vandaag psychologie les heb gegeven. Dan ben je natuurlijk de hele dag aan het denken en binnen aan het werk. Wat ik dan doe is op Google maps een park in de buurt van mijn werk zoeken om te sporten. Ik ben hier dan ook even mijn Fantastic 4′ aan het doen.

Ik had afgelopen vrijdag een intake met iemand die zei dat afvallen wel lukte maar het eraf houden niet. Ik denk dat veel mensen dat ervaren. Elk dieet helpt, als je het doet. Soms is het een dieet dat goed bij je past en kan je het lang volhouden, maar na een paar maanden ga je langzamerhand toch weer meer koolhydraten eten. Bijv. vanwege een verjaardag, kerstmis, sinterklaas of een vakantie. Met het idee van, ik pak het wel weer op, maar dat lukt dan dus niet. Langzamerhand ga je dingen tegen jezelf zeggen waardoor je jezelf er weer van overtuigt dat het best oke is om weer niet goed te eten. Wat ik dan vraag is, doe je je oefeningen nog? Het antwoord is dan vaak, ‘nee het is er een beetje bij ingeschoten’.

Niet dealen met emoties veroorzaakt een sneeuwbaleffect

Ik geloof dat de diepere oorzaken van emotie-eten resulteren in dingen weg eten, zoals stress, eenzaamheid en faalangst. Je kunt wel een coaching traject bij iemand volgen, die je helpt om alle shit in je leven op te ruimen. Dat betekent echter niet dat je niet weer nieuwe shit in je leven krijgt. Elke dag zijn er wel kleine dingen die triggeren. Als je daar niet mee dealt dan ga je misschien op een gegeven moment eten om ermee te dealen.

Ik denk dat het belangrijk is om je te beseffen dat een dag verslappen en niet doen wat je nodig hebt om je goed te voelen, geen optie moet zijn. Als je er namelijk niet mee te dealt en niet lekker in je vel te zit dan gaat het fout. De kans is dan groot dat je aan het einde van dag toch weer dingen gaat eten die je niet wilde eten. Dus in mijn visie kun je nooit stoppen, met doen wat goed voor je is. De dag dat je niet goed voor jezelf zorgt, is de dag dat je gaat snaaien.

Vooral als je het heel druk hebt, als je denkt dat je geen tijd hebt om je oefeningen te doen, te mediteren of bijv. food te preppen. Als je dat gevoel hebt, dan is het juist belangrijk dat je extra goed voor jezelf zorgt. Als je al een haastig gevoel of dat gevoel dat je nergens zin in hebt zit, dan ben je al bezig met het begin van een sneeuwbaleffect. Dus als je op dat moment dat sneeuwballetje niet uitstampt, dan gaat dat sneeuwballetje de rest van de dag meer en meer rollen. Het is daarom belangrijk om elke dag je oefeningen doen en daar een prioriteit aan te stellen.

Je hebt niks aan kennis als je het niet toepast

Ik kan bijv. mijn cliënten wel leren wat er nodig is om zonder eetbuien te leven, maar als die oefeningen niet gedaan worden, dan ga je last krijgen van eetbuien. Deal met je vervelende gevoelens, zodat je niet hoeft te eten om ermee te dealen!
Je kunt niet alleen gister goed voor jezelf zorgen en verwachten dat je vandaag ook nog lekker in je vel zit en alles aan kan.

Je moet het elke dag doen. Zelfliefde en zelfzorg zijn nr. 1 prioriteit in je leven. Want als je goed voor jezelf zorgt dan ben je veel leuker als moeder, partner, collega en vriendin.

Ik heb zoveel moeders in mijn praktijk die trainingen volgen en zeggen dat ze kribbig worden wanneer ze een eetbui hebben gehad en dat dan afreageren op hun omgeving. Dus pak verdomme dan die tijd voor jezelf! Want stel dat je dat kwartier of half uur pakt om even voor jezelf te zorgen, dan ben je alleen maar een betere moeder, vriendin etc. Ik denk daarom dat het juist liefdeloos is voor de mensen om je heen als je niet goed voor jezelf zorgt en je dan kut voelt en op hen gaat afreageren. Dus pak die tijd voor jezelf, zodat je met veel meer liefde naar de mensen om je heen kan zijn.